آسیب های ورزش تکواندو نسبتا شایعند.به خصوص هنگامی که تازه آموزش را آغاز می کنید.این بدین دلیل است که هنگامی که شما یک مبتدی هستید فکر می کنید که میدانید چگونه تکنیک هایتان را اجرا نمایید.در این مقاله با آسیب های متداول در حین تمرینات و حین مبارزه آشنا و راه مقابله با آنها را فرا خواهید گرفت.
قبل از بیان وتشریح آسیب ها این نکته را همیشه به خاطربسپارید «بیش از 90 در صد آسیب های این ورزش  صرفا بعلت بی دقتی از سوی مبارز می باشد.»
پس اولین درس این است که تا آنجا که می توانید دقت خود را بالا ببرید خصوصا در تمرینات تا موقع مسابقه این دقت به حد عالی برسد.
باز کردن بیش از حد پا در هنگام زدن ضربه(دولیو چاگی و نریو چاگی) : با شروع یک مسابقه تکواندو برای همه تکواندو کاران این ذهنیت پیش می آید که چگونه می توان حریف را ناک اوت کرد و برای 90 در صد تکواندو کاران اولین حربه یا تکنیکی که به فکر خطور می کند ضربه دولیو چاگی است و همین ذهنیت باعث می شود که دقت کم شود و ضریب اشتباه و خطای مبارز بالا برود.
کمر:با چرخش اشتباه ممکن است به کمرتان آسیب برسانید. در طناب نخاعی هزاران عصب وجود دارد که از طریق آن طی مسیر می کند.تحت فشار قرار گرفتن هر یک از این اعصاب می تواند سبب ایجاد یک اسپاسم و گرفتگی عضلانی شود. هر چند با ادامه آموزش و تمرین عضلات پشت و کمر خود را تقویت می کنیداما به هر حال اگرباز هم کمرتان دچار پیچ خوردگی شد برای شل کردن عضلات خود یک حمام آب گرم بگیرید.
کوفتگی ها:این آسیب ها معمولا هنگام بلوک کردن یک تکنیک یا ضربه زدن به روشی نادرست به یک هدف پیش می آیند.هر چند که این آسیب ها ممکن است بسیار دردناک باشند اما معمولا خود به خود بهبود می  یابند.مثلا هنگامی که شما قصد دارید با یک ضربه آپ دولیو چاگی به حریف حمله کنید اگر دقت وتعادل نداشته باشیدو همچنین عجله کنید ممکن است ضربه شما با ساق  به هوگوی حریف برخورد کند وباعث آسیب دیدن و کوفتکی پای شما شود.
انگشتان:بی حرکت شدن و قفل شدن انگشتان درست زمانی روی می دهد که هنگام اجرای یک تکنیک به  انگشتانتان فشار وارد می شود و بند انگشتانتان دچار در رفتگی می شوند.این آسیب هنگامی در مسابقات رخ می دهد که ضربه ای که شما به سوی حریف روانه می کنید با نوک انگشت به هوگو یا کلاه حریف بر خورد کند.یا هنگامی که تلاش دارید یک تکنیک دفاعی و بلوک کننده را اجرا کنید ممکن است انگشتانتان قفل و بی حرکت شوند.این مشکل اغلب با کشیدن انگشت آسیب دیده- توسط خودتان یا همکلاسی تان- در امتداد صحیح انگشت درمان می شود. هر چند در صورتیکه یک استخوان در جایی غیر طبیعی برآمده شود باید به پزشک تیم مراجعه کنید.
لگن:بسیاری از رزمی کاران خصوصا در تکواندو(بدین علت که بعد از ژیمناستیک بیشترین انعطاف بدنی متعلق به این رشته است ) فکر می کنند آسیب های لگن در اثر لگد زدن پیش می آیند اما علت اصلی این آسیب ها انعطاف پذیری بیش از حد و یا عدم انعطاف پذیری کامل می باشد.پس هنگام گرم کردن اطمینان حاصل کنید که عضلات نزدیک کننده ران ( عضلات سطح داخلی پا ) را نیز تحت کشش قرار داده اید.این کار باعث می شود مایع مفصلی سطوح مفصلی را لغزنده و نرم کند و عضلات را نیز گرم نماید تا به این ترتیب انعطاف پذیری بیشتری پیدا کند.
گردن:آسیب های گردنی اغلب به علت برخورد یک ضربه پرقدرت به سر پیش می آیند که این نوع آسیب می تواند باعث شکستگی یک مهره یا لغزش یک دیسک و یا فشرده شدن یک عصب شود.برای اجتناب از این پیامدها عضلات ذوزنقه و عضلات گردن خود را برای محافظت از سر تقویت نمایید.خودتان را خوب گرم کنید تا جریان خون کافی در عضلاتتان برقرار شود.
با اینکه آسیب های ذکر شده نسبتا هم شایع هستند ام در عین حال قابل پیشگیری نیز می باشند. یادتان باشد همیشه پیش از شروع تمرین حرکات کششی را انجام دهید و اطمینان حاصل کنید که عضلاتتان انعطاف پذیری لازم را به دست آورده اند بیاد داشته باشید که یک عضله نرم و شل صرفا یک عضله سریع نیست بلکه چنین عضله ای تمایل کمتری برای آسیب پذیری دارد.همچنین هنگام مسابقات برای محافظت از نقاط آسیب پذیر از وسایل و تجهیزات به صورت کامل استفاده نمایید
چرا که جدیدا در مسابقات آن هم سطوح کشوری مشاهده می شود که تکواندو کار بدین علت که فکر می کند بدون بستن مثلا ساق بند سرعت ضرباتش بالا تر می رود در صورتی که به هیچ وجه این فرضیه درست نیست و به جز مصدومیت مبارز هیچ نتیجه ای ندارد.در تمرینات همیشه سعی کنید تلاش خود را بر درست اجرا کردن تکنیک ها قرار دهید نه بر سریع انجام دادن آنها زیرا یک تکواندو کای موفق ابتدا اصول را یاد می گیرد بعد جزئیات را.همچنین اگر تازه کار و مبتدی هستید از همکلاسی های باسابقه و ارشد کلاس برای صحت و درستی تکنیک هایتان کمک بگیرید تا هنگام اجرای یک تکنیک اندامتان را بیش از حد باز نکنید.سرانجام اینکه مراقب حوادثی که در کنارتان رخ می دهد نیز باشید.اغلب اوقات رزمی کاران خیلی راحت و صرفا بعلت بی دقتی دچار آسیب دیدگی می شوند.

·     نوع و سطح مسابقه:  مسلماً سطح مسابقات استاني، كشوري و يا بين‌المللي با يكديگرتفاوت داشته و در تصميم‌گيري و برنامه‌ريزي ما مؤثر خواهد بود. همچنين مسابقاتي نظير ليگ كه درآن بازيكن مي‌بايست چندين بار در سطح ايده‌آل قرار داشته باشد با مسابقاتي مثل تورنمنت‌ها كه فقط در يك يا دو روز برگزار مي‌شوند، برنامه‌ريزي يكساني نخواهد داشت.

·     شناخت حريفان و سطح فني آنها: چنانچه مسابقه داخلي باشد، شناخت حريفان ساده است. درخصوص ساير مسابقات نيز با كمي جستجو مي‌توان در مورد ساير بازيكنان و شيوة مبارزه‌شان اطلاعات باارزشي بدست آورد.

·     ارزيابي محل مسابقه: تفاوت‌هاي جغرافيايي گاه چنان زياد و متغيراست كه مي‌تواند اثرات بيولوژيكي فراواني بر ما بگذارد. براي مثال فرض كنيد محل تمرين و زندگي‌تان درمنطقه‌اي سردسير قرار دارد و مي‌بايست در منطقه‌اي گرمسير و يا شرجي مسابقه دهيد. يا از نظر زماني تفاوت چشمگيري با محل مسابقه داشته باشيد. مثلاً وقتي‌كه در محل زندگي شما شب است، در همان زمان محل مسابقه صبح يا ظهر باشد، بنابراين ساعت طبيعي بدن، شما را دچار مشكل مي‌سازد.

·     تعيين سطح آمادگي جسماني و تكنيكي خود: تعيين ميزان آمادگي جسمي بوسيله آزمون‌هاي استاندارد، اين امكان را به شما مي‌دهد تا برنامه دقيق‌تري جهت آماده‌سازي تدوين نمائيد، نيازهاي خود را بشناسيد و درصد شدت و مدت تمرين بر روي هريك از فاكتورهاي آمادگي جسماني را مشخص سازيد.

·     تعيين زمان موجود: با مشخص كردن زمان موجود و در اختيار تا برگزاري مسابقه، مي‌توانيم در انتخاب نوع برنامه‌ريزي و تمرين خود دقت بيشتري داشته باشيم و به تناسب كوتاه و يا بلند بودن اين زمان، قاعدتاً نوع برنامه آماده‌سازي نيز متفاوت مي‌باشد.

۱.   انعطاف پذیری : یک وضعیت  خوب  امکان حرکت  پیوسته و نرم را با حفظ  انعطاف پذیری  بدن  فراهم

می سازد .

2.   وضعیت بدنی طبیعی :یک وضعیت خوب به بدن امکان می دهد عمل و عکس العمل هایش را به طور خودکار و بدون اشکال انجام دهد .

3.   چالاکی :یک وضعیت امکان حرکت بدن در هر جهتی را در کسری از ثانیه فراهم می سازد.

4.   تکیه گاه : یک وضعیت خوب نیاز به تکیه گاهی وسیع  و کافی دارد ( فاصله بین پاها ) تا در هنگام

5.   مرکز ثقل : در یک وضعیت خوب ، محل و ارتفاع مرکز ثقل به نحو صحیح حفظ می شود ،که برای

حرکات سریع ارتفاع بدن بالاتر ، و برای حرکات قدرتمند ارتفاع پایین تر است .

6.   پنهان کاری :  یک وضعیت خوب به  مبارزه گر  امکان می دهد هدف و شروع حرکات تهاجمی خود

 را پنهان سازد .

هر تکواندو کاري بايد بداند که براي آماده شدن براي يک مبارزه چه تمريناتي مناسب و مهم است و بايد روال دائمي تمرينات خود را تغيير داده تا با مسابقاتي که در پيش دارد سازگار باشد.
همانگونه که 20روز تا1 ماه قبل از آزمون هاي ارتقاء کمربند خود را به آب و آتش ميزنيد تا رده بالاتر را کسب کنيد زماني که خود را براي يک مبارزه چه سطح پايين مثل مسابقات شهرستاني و چه سطح بالا مثل مسابقات قهرماني استان و کشوري اگر واقعا قصد قهرماني داشته باشيد آماده مي کنيد بايد تمرينات مخصوص مبارزه را جدي بگيريد.اولين چيزي که در اين خصوص بسيار مهم است , سازگاري ضربان قلب با سطح تمرين و مبارزه مي باشد . چرا که اين امر باعث افزايش تنفس مي شود تا در برابر حريف زود خسته نشده و به اصطلاح نفس کم نياوريد.اگر نفس نداشته باشيد نمي توانيد زياد تمرين کرده و خوب مبارزه کنيد.هر اندازه وقت بيشتري براي اجراي فنون صرف کنيد به همان اندازه نيز بهتر مبارزه خواهيد کرد.بنابراين در ساعات تمريني خود بر روي تمرينات تنفسي بيشتر کار کنيد.هر اندازه نفستان خوب باشد تمرينات روزانه تان بهتر خواهد بود.هر اندازه که بهتر و بيشتر تمرين کنيد مسلما کارتان بهتر خواهد شد.عده اي بر اين باورند که افرادي که در مسابقات نفس کم مي آورند خيلي زود ناک اوت مي شوند.وقتي که مبارز تازه نفس است در برابر ضربات نيز استقامت دارد.اما کسي که نفس کم بياورد , بر اثر ضربه سنگين نقش بر زمين خواهد شد.زيرا توان دفاع از خود را نخواهد داشت.به خاطر داشته باشيد تنها بر اثر ضرباتي که به سر وارد شود مبارز ناک اوت نمي شود بلکه برخي از ضربات را مي توان به ديگر نقاط بدن زد و حريف را از دور رقابت خارج کرد.مثلا   مي توان با يک ضربه آپ ميلگي دقيق و محکم به ناحيه ديافراگم حريف را ناک اوت و حتي حريف را کشت. واين بستگي به بنيه قوي شما دارد. اما اگر با رقص پا هاي بي جهت و ضربات پاي بي هدف خود را از نفس بيندازيد به احتمال قوي به دست خودتان با شکست مواجه مي شويد.وقتي انرژي خود را بيهوده هدر دهيد , حتي يک آپ چاگي ساده براي شما به اندازه کوه اورست , سنگيني خواهد داشت.
بيشتر شاگردان تنها تمرين با ميت را تمرين آماده سازي مبارزه براي خود مي دانند . اين اصل غير قابل انکار است که ابتدا بايد اصول را ياد گرفت اما فراموش نکنيد که شما يک کمربند قرمز و يا مشکي هستيد ديگر يک کمربند زرد و سبز نيستيد و اگر قرار به آموزش اصول ضربه زني بود تا بحال بايد اين اصول را فرا مي گرفتيد چرا که با وارد شدن به رده قرمز و مشکي شما آنقدر ياد گرفته ايد و آنقدر روي شما حساب مي کنند که مي توانيد مسابقات کشوري شرکت کنيد.پس به ياد داشته باشيد که تمرينات ميت زني تنها يک روي سکه است و در آنسوي سکه که خيلي خيلي هم مهم بشمار مي آيد قرار گرفتن در شرايط واقعي مبارزه است . مسلما يک کمربند قرمز يا مشکي که بعد از حداقل 2 يا 3 سال اين رده را کسب کرده و طي اين مدت حتي يک مسابقه داخلي انجام نداده نمي تواند در مسابقه اي در سطح بالاتر مقام کسب کند و قاعدتا اين انتظار هم از چنين تکواندو کاري نمي رود پس مربيان عزيز دقت کنند اين روي بحث با شماست و اين وظيفه ي شماست که شاگرد را در شرايط مبارزه و مسابقه قرار دهيد.
عده اي به اين موارد توجه نمي کنند و چنين تصور مي کنند که در مسابقات با تمرين يک يا دو هفته قبل از آن مي توان مقام آورد در صورتي که اصلا اين فرض درست نيست چنين مبارزاني در يکي دوهفته تمرين فکر مي کنند دريگر آماده هر گونه مسابقه اي هستند و در تمرينات بگونه اي عمل مي کنند که به نظر مي رسد در مسابقات ترکيبي شرکت کرده اند و اين امر به اين مي ماند که کسي بخواهد براي صدها نفر سخنراني کند بي آنکه يادداشتي براي خود فراهم کرده باشد.
به قول يکي از اساتيد موفق ايراني (استاد مجتبي رحمان زاده در سوئيس) "در تکواندو برتر از کره اي ها و ايراني ها در مبارزه و برتر از اروپايي ها در مسابقات فرم وجود ندارد"پس حالا که ما ايراني ها مي توانيم چرا نبايد استفاده کنيم.
ديگر اينکه قبل از هر نوع تمرين مبارزاتي , ابتدا بهتر است قوانين و مقررات را مطابق با آخرين بروز رساني فدراسيون بررسی کنيم,چه بسا همانگونه که مشاهده مي شود قوانين حتي گاهي روز بروز عوض مي شوند.
همچنين سعي کنيد هنگام تمرين براي مبارزه خود را با شرايط مسابقه يکسان کنيد يعني مثلا با پوشش کامل حفاظتي شامل: ساق, ساعد,  هوگو و حتي نانشيم يا محافظ بيضه را هم بپوشيد تا به آنهاعادت کنيد و روز مسابقه پوشيدن اين امکانات براي شما سخت نباشد.هميشه سعي کنيد در بين شاگردان کلاس از آن دسته باشيد که با مربي رو در رو تمرين مي کنند چون تنها در اين صورت است که زير نظر و توجه مستقيم خواهيد بود و اشکالاتتان بهتر رفع مي شود.همچنين مربي مي تواند با نظارت مستقيم در بالاي سر شما  بايستد و شما را مجبور به اجراي تکنيک کند.
از ديگر تمريناتي که جهت آماده سازي مبارزه مهم است کار با حريف تمريني است. در برخي از باشگاه ها بين افراد مسابقات دوستانه برگزار مي گردد که براي پيشرفت و ارتقاء تجربه آنها بسيار مفيد است. اين نوع مبارزات دوستانه فرصتي به هنرجو مي دهد تا فنون خود را بصورت ترکيبي و با قدرت تعقل و خلاقيت به بوته آزمايش بگذارد و بر تجربه خود بيفزايد.
يادتان باشد هميشه با افرادي بهتر از خودتان مبارزه کنيد.
مبارزه جنبه هاي مختلفي دارد . فن , زمانبندي , ريتم حرکات و راهبرد هاي مبارزه بايد به طور صحيح تعليم داده و مدام تمرين شود , به گونه اي که چيزي به دست شانس سپرده نشود و جاي حرف و حديث ( حق خوري) براي کسي باقي نماند.